جهاد ، دورى از گناهان بزرگ ، انجام كارهاى نيك ، قرض دادن و تقوا به عنوان راهكار بيان گرديده است و در آيات زير به اثرات توبه اشاره فرموده است : سوره هود آيه 3 ( شيرينى و كاميابى زندگى ) ، سوره فرقان آيه 70 ( تبديل بديها به خوبيها ) ، سوره هود آيه 52 ( بارش رحمت و افزايش توانايى و توانمندى انسان ) و سوره نوح آيه 10 تا 12 ( آمرزش و كمك هاى الهى ) . توبه از ديدگاه ائمه معصومين ( عليهم السلام ) : امام صادق ( ع ) فرمودند : پدرم همواره مى فرمود : هيچ چيز چون گناه قلب را تباه نكند . قلب همچنان برگناه اصرار ورزد تا اينكه برآن غالب آيد و آن را وارونه كند ( اصول كافى - جلد 3 ) امام على ( ع ) در خصوص شرايط توبه در نهج البلاغه ( حكمت 49 ) مى فرمايند : 1 - پشيمانى نسبت به اعمال گذشته . 2 - تصميم به ترك آن براى هميشه . 3 - اداى حقوقى كه ازمردم ضايع كرده است 4 - به جا آوردن واجباتى كه از او ترك شده است 5 - اندوه پشيمانى از گذشته به حدى كه گوشتهاى حرام را ذوب كند 6 - چشاندن سختى عبادت به جسم خود در عوض لذت گناهان گذشته . اى خدا سرمايه از كف داده‌ام * دست خالى رو به تو آورده ام گفت پيغمبركه گركوبى درى * عاقبت زان دربرون آيد كسى آنقدر در مى زنم اين خان - ه را * تا ببينم روى صاحب خان - ه را و در آخر بحث توبه خداوند در سوره تحريم ( آيه 8 ) مىفرمايند : « اى كسانى كه ايمان آورده ايد به درگاه خدا ، توبه نصوح كنيد . » آقا سيد على قاضى ( ره ) در اثر تربيت نفس به روش ائمه معصومين ( عليهم السلام ) كه برگرفته از قرآن مبين مى باشد ، توانست با تحمل مشقتهاى جامعه درونى ، همچون 26 سال نگه داشتن سنگ در دهان ، براى كنترل تنها يكى از قواى بيست گانه و فشارهاى بيرونى همچون تحت خواص كه دركتاب « اسوه عارفان آمده » است ، به آزارو اذيت برخى طلبه هاى جاهل به مقام ايشان ، نفوس نامى نباتى ، حس حيوانى ، ناطقه قدس را شناخته و با عبور موفق از آنها به مقام كلى الهى دست يابد كه تمامى آثار و خصوصيات زندگى ايشان حكايت ازمقام لاهوتى دارد . اين عالم مشتق از عالم غيب ، مقابل عالم ناسوت ، معادل عالم شهادت و همان عالم الوهيت واحديت است .